برای کسانی که می نویسند «بهرام صادقی» نامی آشناست و البته برای آنان که به قصد التذاذ کتاب
می خوانند شاید کمتر آشنا . تا آنجا که من می دانم «سنگر وقمقمه های خالی » و «ملکوت » را
برایمان باقی گذاشته است . راستش من پیش از این چند تا از کارهایش را پراکنده و با فاصله خوانده
بودم و همین باعث شده بود درک روشنی از نگاهش و سبکش در نوشتن نداشته باشم . فرصتی
دست داد و مجموعه داستان «سنگر وقمقمه های خالی » را خواندم اینبار منظم و با ترتیب زمانی
و دقت کافی البته در اندازه فهم و توانایی خویش . بهترین توصیف برای او و کارهایش « متفاوت بودن »
است. داستانهای او غریبند با سوژه ها و فضاهای منحصر به فرد و البته شبیه به هم . به جز داستان
اول «فردا در راه است » که داستانی است شبیه به داستانهایی که در آن دهه ها بیرون می آید و البته
داستان بدی هم نیست باقی کارها مهر او را بر خود دارند :
۱- صادقی در هیچ داستانی فرو نمی رود . حضور راوی پر رنگ است که شباهت نزدیکی هم با او دارد .
۲- اجازه نمی دهد که خواننده با هیچ یک از آن آدمها همذات پنداری کند . مدام به تو یاد آوری می کند
که این یک داستان است و غرق نشو و به حرفهایم دقت کن. یکجور فاصله گذاری و خود آگاهی در
فضای داستانها جاری است .
۳- فضا ها تلخ و سیاه گزنده اند. کوچکترین اشتباهات و سو تفاهم ها آن آدمها را می برد به لبه ی پرتگاه
سقوط و فرو پاشی یا آنها را سخت درگیر یک موقعیت فلسفی و بنیادین می کند .
۴- داستانهایی شهری و مدرن که گاهی به نظر می آید جای پرداخت بیشتری دارند .
من با کارهایش حال کردم و البته نه با همه ی آنها . این مجموعه ۲۴ داستان دارد که من ۹ تا از داستانها
را دوست داشتم و اگر کمی اغماض را بگذارم کنار ۴تا .
صادقی نام مهمی است در ادبیات داستانی ایران بخصوص با آن فردیت خاص خودش و با آن خلاف آب
شنا کردن هایش . او به واقع صادق است و اهل دروغ نیست و صر یح ترین داستانهای ایرانی را نوشته
است . درباره ی او بسیار گفته اند و نامش در ادبیات ایران ماندگار خواهد بود .
۱-فردا در راه است ۲-وسواس ۳-کلاف سر در گم ۴-گرد هم ۵-سنگر و قمقمه های خالی
۶-با کمال تاسف ۷- غیر منتظر ۸-آ قای نویسنده تازه کار است ۹-سراسر حادثه
البته این نظر من است شاید شما از کارهای بیشتری خوشتان بیاید یا ....
+ نوشته شده توسط مهدی ربی در پنجشنبه سی ام خرداد 1387 و ساعت
13:21 |